Novo istraživanje ukazuje da zamah ruku tokom hoda može ukazivati na osećanja poput besa, tuge ili straha
Način na koji hodamo može mnogo reći o našem trenutnom emocionalnom stanju, pokazuje najnovije istraživanje sprovedeno u Japanu. Istraživači su analizirali pokrete tela tokom hoda kod odraslih osoba različitih godina i zaključili da zamahivanje rukama i nogama ima važnu ulogu u izražavanju emocija.
U studiji su volonteri gledali video snimke osoba koje su hodale, dok su glumci pokušavali da se prisete događaja koji su u njima izazivali bes, radost, tugu ili strah. Da bi izbegli uticaj izraza lica, na snimcima su bili prikazani samo pokreti tela. Posmatrači su uspešno prepoznavali dominantnu emociju na osnovu toga koliko su ruke i noge bili aktivni tokom hoda.
Rezultati su pokazali da veći i naglašeniji pokreti ruku i nogu najčešće signalizuju bes ili uzbuđenje, dok su suzdržaniji i manji pokreti povezani sa tugom ili strahom. “Hodanje je jedan od najprirodnijih i najizraženijih pokreta, pa promene u emotivnom stanju često utiču na stil kretanja,” istakla je dr Mina Vakabajaši sa Međunarodnog instituta za napredna istraživanja telekomunikacija iz Kjota.
Za žene, prepoznavanje ovih signala može biti korisno u svakodnevnom životu, posebno u komunikaciji sa članovima porodice, prijateljima ili kolegama, ali i za bolje razumevanje sopstvenih emocionalnih reakcija. Istraživanje takođe otvara mogućnost razvoja pametnih nosivih uređaja koji bi mogli pratiti promene u hodu i tako pomoći u ranom prepoznavanju stanja poput stresa ili anksioznosti.
Slične studije su pokazale da algoritmi mogu delimično predvideti osećanja poput ljutnje, tuge, radosti ili straha na osnovu načina hoda. To može imati praktičnu primenu, na primer, u sistemima za podršku mentalnom zdravlju.
Saveti za čitateljke: Ukoliko primetite kod sebe ili bliskih osoba promenu u načinu hoda – poput pojačanog ili usporenog zamaha ruku – to može biti znak promena u emotivnom stanju. U takvim situacijama, korisno je porazgovarati sa osobom ili potražiti savet stručnjaka. Za tačnu dijagnozu i individualni savet obratite se lekaru ili psihologu.